Zeynep Bastık – Misafir

Bir akşamüstüydün, eflatun ve kederli
Sokaklar tenhaydı, içim kalabalık
Kapımı usulca çaldın, kimseler bilmedi
Adını kalbime yazdım… silinmedi artık

Gözlerin bir eski zaman hikâyesi
Yarım kalmış bir şarkı gibi titrek
Ben sana kal diyemedim belki
Sen de gitmeyi seçtin, sessiz ve ürkek

İçimde bir yer açtım sana
Adını koyamadım, yara mı yuva mı
Biraz sen oldum, biraz hiç
Aşk dediğin geçici bir rüya mı

Sen bir misafir, gönlümde narin
Gelip de konan, sonra uçan bir serin
Bir yanım seni evim diye çağırır
Bir yanım bilir sen hep gidensin

Sen bir misafir, ömrümde kısa
Bir ömür gibi geçti oysa
Sevda dediğin biraz emanet
Biraz da kalbinde ağırlanan veda