Zaman seni bana getirir sandım
Bekledim bekledim beklemekten usandım
Sana zarar gelmesin diye kendimi kanattım
kapattım kapattım kapattıkça yol aldım
Kimse sana benden başka bir dert vermesin
Duam tutar bilirsin kimse ben gibi sevmesin
Ben Marmara’nın sularında İstanbul’un boğazında
Yutkunmayı unutmuş bir aşkın kursağında
Her hikaye biter kalem yazarım tutsağımda
İnanmadığın o sevgi var ya artık kutsalımda
Odamdayım köşemdeyim atarım zehri yakarım geçmişi
Bilirim neyse ki bakarken ona bakamaz ben gibi
Ararım aklıma denk değişir odamın renkleri
Çöpe at yazdıklarımı sıfırdan açıyor mu defteri
Görürsün gününü geçince günler insan buna nasıl kader der
Öldüğün günden gülüm günüm nasıl geçer
Gamzelerin, kalem kaşın, bana ait olan bakışların
Boşmuş savaşların
0 Yorum