Tuğba Yurt – Ne Mesele

Hep seyrettik kesit kesit
Dönüp başa durmadan
Aldanıp rengine dünyanın
Hiç bilmezdik fakat
Nasıl amansız mücadeleler de
Verdik birlikte
Vazgeçmemiştik ilkinde
Oysaki çok sıkı sarmıştım
Her hücrem sana komşu bir bütünde

Ne mesele ne mesela
Ne beynini kurcalayan
Mesafelerin ucu bucağı
Yok ama çok yakınım bu tuzağa

Ne mesele ne mesela
Ne bu gece ne bu sabah
Yerini hiç dolduramam
Asla toz konduramam

Bir tek bu mu derdin?
Sevmek de bir dertmiş
Elinden ne geldi?
Emin ol değerdi
On ikiden bir mermi
Bu kez nereye değdi?
Farkında değilsin ama
Bu kadarı yeterli