“Hey, kim var orda?” diye bağırdı adam
Ben çiçekleri koklarken
“Kimsin sen?” dedi
Dedim “Kimim? Ah, bi’ bilsem”
Cılız sesler içinde hiçbi’ şey
Düşmüyo’ gerçeğin payına
Zaten gerçekten bana ne?
Keşke hakikati bilsem
Kötü bi’ şey olacak
Eli kulağında
Umutsuzluk her yanımda
Bastım kanıma Xanax, Prozac, Zyprexa
Türbülansta huzursuzum
İhtiyacım var bir vedaya
Bi’ ayağım hep delilikte
Öbür ayağım akılda
Nevrozumun zindanlarında
Kelimeler varyetesi
Konuşuyoruz hepimiz boşa
Suscam artık, hayatın bağırtısına
Titriyordu gözbebeklerim
Gittim kumsala, kan işiyodu deniz
Boğulmuş balıklar kendi kusmuklarında
Ben de boğuldum sigara dumanına
Açıldı mesafe beynimle aramda
Boş verdim dünyaya
Hep kasa kazanıyodu sonunda
Saatli bombalar her yerde
Kelepçeler, domuz bağları
Ben kimim? Bi’ kadavra, bi’ soytarı
Cerahatler, iç hastalıkları
Bir sinir kriziyim ayaklı
Her yerim tıkalı
Bi’ potansiyel ziyanı
İlk taşı atan sefiller
Rütbeleri de sökmüş
Bi’ paçavrayım, yerle yeksan
Koca medeniyet çöküyo’ önümde
Gürültüyle
Kulaklarımı patlatıyo’ fısıltısı bile
Fısıltısı bile
Söyleyecek hiçbi’ şeyim yok
Ama söylemek istiyorum yine de
Oynuyorum insanlarla, oynuyorum insanlarla
Sonra bağırıyorum boşluğa
Bağırıyorum boşluğa
Boşluğa bağırıyorum, boşluğa
0 Yorum