Daraldım kendi kendime; sana bile sığınmadım
Sana sorularım ağır gelir, bana ise cevapların!
Neyine minnet eyleyim? Arkama dağ olup; az yıkılmadın!
Bana bi yaprağı haram edince; dala bile tutunmadım
Soldum kederlerden
Sabrım kalmadı bu vebalı, bu ruhsuz bedenlerden!
İçim almıyor vedaları
Eller “yeter!” derken; sana keşkelerle yandım
Bıktım nedenlerden, bana çünkülerle gelme artık!
Uyudun mu ömrüm? Ben hiç uyumadım!
Yine darmadağın… Gözüm ağlamadı; bana yanma diye!
Duyulur mu birgün sessiz çığlıklarım?
Bi sen anlamadın, ama darlamadım; ele varma diye
0 Yorum