Bu bir veda hikayesiydi oysa ki
Ama her veda ardına bakmadan bitmiyormuş Leyla
Söz vermiştim kendime ardıma bakmam diye
Kaç mevsim geçmiş, kaç bahar üstüne karlar örtülmüş ve sayamadığım kaç sensiz gün doğurmuş aylar
Ant içmiştim bir daha yazmam diye ama seven bir daha sevemiyormuş Leyla
Kırgınım sana çünkü zorlanmış bir vedaydı bizimki ve söz vermiştin avluda o mektubu okuduktan sonra
Başka bir el, başka bir ten, başka bir yüz aramıza girmeyecek, başka bir çiçek daha açmayacaktı bu yazgının yamaçlarında
Siyah bir gelinlik giymişsin düğününde duydum
Olsun, yakışmıştır mutlaka
Bir kaç damla gözyaşı akmış duvağından yanaklarına
İşte, işte o çok inandırıcı gelmedi
Neyse!
İki paket sigara bitirmişim o gece masa lambası altında
Bir kaç kadehten sonrası derin bir boşluk
Ah be Leyla!
Şimdi tutamadığım sözlerimin depremini yaşıyorum odamda
Tüm fay hatları kalbinden geçiyor Leyla
Ve elimde kalem, öznesi sen dolu bir gelecek daha
Duyar mısın bilmiyorum ama her veda bir vazgeçiş değilmiş
Benim vedam, benim vedam, benim vedam özlemi doğurdu Leyla
0 Yorum