Benim porselen kalbim
Karanlık bir çağa düşmüş
Tek başına savaşırken
Bir aşka esir olmuş
Yüz bin parça, hepsi sevgisiz
Benim porselen kalbim
Herkese duvar örmüş
Büyük bir kumar ortasında
Gerçeğe göğüs germiş
Yüz bin parça, hepsi çaresiz
Benimle oyunlar oynadın
Kırıldıktan sonra topladın
Aynı olmadı
Sen hatırlamazsın, ben unutmam
Nasıl yandım (kıydın)
Yüreğim kandı sana
Bir umut avunmaya
Benim porselen kalbim
Yalandan bir tenha olmuş
Öfke dolup taşıyorken
Bir aşka esir olmuş
Yüz bin parça
Hepsi sevgisiz
Benim porselen kalbim
Kendine de duvar örmüş
Çürük bir köprü ortasında
Ruhuna veda etmiş
Yüz bin parça hepsi çaresiz
Porselen kalbim, ne yapsan alınır
Porselen kalbim, kendine de kırılır
0 Yorum