Sizlere gerçeği çoktan anlattım, yalanları zaten biliyorsunuz
Bu sindirebilme felsefesinin filozofuyum
Dururum düşünüp, yaşarım ısınıp üşüyüp
Özet çıkardım, akıllar okuyup saatlerimi kazandım dakikalarımı onlardan koruyup.
Yaşadım onlardan uzak durup, içimden gelen sesi duyup
Yine de aklımda kurup kurup, olmayacak şeyleri bulup bulup
Bilirsin işte, hayallerle yaşayan gerçeklerle ölür
Bana baktıkları gözleri mart kışında donar buz.
Yine en koyu renkler fırçamın ucunda
Dama atılmış yalnız pabucumu çiziyorum kanvasa
Kopmadı dilleri, bana sallana sallana
Sago yola devam aga, yaylana yaylana
İnsan kemirgenleri kaygı dublemi yenilerken
Ben karanlık kafiyeler karalarım nefes kesen
Ve kalırım nefessiz, ama bir kuş kadar hür ve kafessiz
Bol taş atarlarsa ağacım kalır mı meyvesiz ha?
Bugün de bitti, yarın ola hayrola
Varsa yanlışım, bir zahmet affola
O kara bulutları durduramazlar
Üstüne yağar sağanak yağar
Yaşadığım zordu sandığımdan
Konuşmak istemem usandığımdan
Neler yaşandı bilmiyorsan
Sor yıllara, zor yıllara
Kırılınca kalbim, kırıyorum kalbi
Sonra kınıyorum beni
Kıvranıyorum sakat at gibi
Kıpırdanıyorum ölmemiş bir sinek gibi soğuk zeminde, yerde
Maalesef bir nohut tanesi kadar merhamet yok kiminde, baby
Olmasaydı soğuk kalpleri, yanardım
Dayanmaya çalıştığım düşürmeye çalışanım
Ve ben düştüm de dayanmaya çalıştığım bir acı beni öldürmeye çalışanım.
Zor olsa da durumlar, her koşula alışanım
Sancıya alışkınım ve onu anlatmak için milyon kalem öldürdüm
Yani öyle hedefe güdüm
Güldürdüm kendimi patlarken ödüm ben ne yapayım gülüm?
Yaralarım sözlerim kadar açık, gördün mü? Ben gördüm
Ben gördüm; küçük taş, büyük adamlar düşürdü
O kadar soğuklardık ki penguen yanlarında üşürdü
Herkes sandığın kadar kötü değil, sandığımdan kötü, bunu bil
0 Yorum