ELA MANA
Me horisan ap’ ti mana mu — ki emina monos mu na pono,
Den gnorisa ti zestasiá su, to heri su den krátisa ego.
Ta matia su san fos ti nyhta, sta onira mu faneró,
To misó mu lipi pánta, ke niotho horisménos ego.
Tha kléo etsi olus tus hronus;
Tha zo etsi me ton pono;
Ela mana, i dromi mas as smixun,
Na kimithó ston korfo su mono.
Kaldum kara bulut ardina bulamadum yolumi
Uçtum acimadan kırdiler kanadumi kolumi
Şimdi kime desem bilmem dermansuz dertlerumi
Sustum olmadi diyemedum bağladiler dilumi
Ki ego iha dikio n’ agapithó,Pios tha htenízi ta mallia mu ego;
Pios tha haïdévi to maguló mu;
To misó mu lipi pánta, ke niotho na spazo mesa mu,
Thee mu.
GEL ANNECİĞİM
Beni annemden ayırdılar,
Acıyla tek başıma kaldım.
Sıcaklığını hiç tanımadım,
Elini hiç tutmadım.
Gözlerin geceye ışık gibi,
Rüyalarımda beliriyor.
Benim yarım hep eksik,
İçimde hep bir ayrılık var.
Hep böyle yıllarca mı ağlayacağım?
Hep böyle acıyla mı yaşayacağım?
Gel anne, yollarımız birleşsin artık,
Sadece koynunda uyuyayım ben.
Benim de sevilmeye hakkım vardı.
Kim tarayacak saçlarımı şimdi?
Kim okşayacak yanağımı?
Benim yarım hep eksik,
Ve içimden kırılıyorum tanrım.
Söz & Müzik: Yüksel BALTACI
0 Yorum