Piiz – İndikçe Derine

Mutluluk peşinde kaybolup giden yıllar
Yürüdüm, yürüdükçe uzaklaştı sonlar
Dayanmak gerek bazen

İçimdeki sesleri bastırdı gürültüler
Yüzleşmeden kendimle hepten oldum derbeder
Cesaret gerek bazen

Tutundum birine
Gidenler yerine
Yalnız kaldım bak yine
İndikçe en derine
Düştükçe ta derine

Yolun sonu yakın mı? Uzak mı? Bilemem
Gemilerimi yaktım, istesem de dönemem
Alışmak gerek bazen

Son sandığım yerde asıl yol başlar
Kalbim yavaşlar
Ruhumda kuşlar
Vazgeçmem çünkü hala umut var
Ayıldım asıl şimdi
indikçe derine
Düştükçe ta derine