Perdenin Ardındakiler – Bir Yürek Atışına

Seni koruyabilirdim, yüreğim yetmedi.
Uzaktan izleyip alışmanı bekledim.
Soğukta terledim, sıcaklarda üşüdüm.
İyi ol istedim, bir kâbusa dönüştüm.

Elimden tek gelen “delirmek” dedin,
Ölü bir çiçeği sulamak gibi.
Güneş doğmuyorsa, sorun bizde mi?
Benim camdan meleğim,
Kırma kendini.

İnandın ama bulamadın,
Aldandın zamanın akışına.
Bir vardın,
Yok oldun bir yürek atışına.

İkimiz birden sevinebilirdik,
Göğe bakmaya yüzümüz olsaydı.
Çiçekler açardı belki hafif bir rüzgâr,
Yıldızlar toplardım omuzlarından.
Seni azat ederdim bölük uykulardan,
Eğer cesaretim ihanet etmeseydi.
Artık gülmüyorsak, sorun bizdedir.
Benim camdan meleğim,
Kırma kendini.