Kaç gecenin çölüdür bu ayrılık?
Kaç şiirin dölüdür üstüme?
Örtüğün bu ince sessizlik
Kalbim alış artık, kır kendini
Kendi duvarında sesini
Kendi duvarına haykır
Tesadüfen birbirine rastlamış
Başka başka aşklarsınız siz artık
Geceyle gündüz gibi birbirine
Ayrılmış o ki rüzgar, bir zaman
Senin çölünde kumlar uçurmuş
O ki gece ve esmer görmüyor
Sahraya, sesi içinde karışmış.
Her ayrılıkta kendine saplanan bir hançer
Kendi sabrını deneyen taş
Kendi uykusuzluğunda yatak oldun
Kül koy şimdi yanına korunun
Seni kavuran onu da yakmasın
Aşkla besle kendini
Gül yetiştir
Sardunya çoğalt ki sen…
Aşktan ve ayrılıktan başka ne anlıyorsun?
0 Yorum