Ne dualar ettim
Ne yeminler bozdum
Bir sokak lambası gibi
Kendime sustum
Ben sevmeyi geç anladım
Geç kaldım sana
Zaman dedi ki: “Sen kim mutluluk kim bana?”
Kimse beni dinlemedi
ne kalbimi ne sözümü
Sustum, kırıldım
Affettim kendimi
Ama sen yoksun ya artık
Dünyanın sesi bile
Boş gelir içime
Gecelerle dertleştim
Yıldızlara anlattım
Senin adınla uyanıp
Senin suskunluğunda yandım
Bazen bir şarkı
Çalıyor uzaktan
Ve ben yine sana
Ağlıyorum, aynı yerden
0 Yorum