Ayrılığın acısı bitmezmiş anlamadım.
Aklımdan da gitmezmiş gözlerinin karası.
Sensizliğin yüküne bu kalp nasıl dayanır?
Bilmiyorum nefessiz kaç gün daha yaşanır?
Belki de anlamsız bu bekleyiş sonu yok.
Belki bu aşk öldürmez, süründürür beni çok.
Ucuz masalların içinde, bi kahraman aradım.
Gözümde hep kara, içimde bin yara; senin gibi bulamadım.
Sonunda tuz bastım yarama, ötesini aramadım.
Şerefine rakıya, hadi bi kadeh daha; efkara bel bağladım.
0 Yorum