Uyuyamadım da, kalkıp spor yapmam lazım
Yemek yemem lazım, duş almam, hayat çok zor, ah
İçmişim, kalbim yine kırık, zaten ağzım bozuk
Ah, ellemeyin, yazık
Düşmüşüm, sırtım dolu kazık
Bari beni bırakın da şarkımı söyleyeyim azıcık
Geceleri bir başıma evime dönerken çaktırmadan ağlardım
İnan bana, benim de planım bu yaşımda mutlu olmaktı
“Canımı yakanı yakarım” diye diye, bak, yapayalnız kala kaldım
O zamanlar anlamadım, çoğu zaman tek yapmam gereken, susmak
Yine de kızarlardı, neşemi bozarlardı, adımı yazarlardı
İyi de bunlara ne gerek vardı?
Yürüdüm de o azalmadı ki
Yürüyecek hâlim kalmadı ki
0 Yorum