Döndüm deliye, ölsün diyemem
Dönsen bana ne fark eder? Gülmem bi’ kere
Suskunum, kendimi gömdüm evime
Zaman acıyla yoğrulur, dönmez geriye
Döndüm deliye, yoksun diye her gün
Dirildim her sabah, akşamlarda öldüm
Dünden kalan aşk kırıntısıyla doydum
Şükretmek zor, döndüm deliye
Sana dönmek zor, bıraktığın kalp kırıkları ve depresyon
Sanki zaman geçmiyor, hеp aynı anı yaşıyorum
Vicdanının mahkemesi olmuş engizе son
Bu dört duvar yuva değil, bir bakım evi
Korktuğun şeye dönüştürdü yokluğun beni
Kendi yüreğinin çölünde gezen bedevi
Acılar hep orijinaldir, bunun yok eşi benzeri
0 Yorum