Hande Mehan – Sessiz Boşluk

Beyaz sayfalara adını karaladım
Sonbahardan kalan yağmurlarla ıslandım
Doğan çocuklara seni fısıldadım
Gözlerinde biraz hüznü anımsadım

Anlatıyor bazen, içindeki çığlıkları
Büyüyor sanki kum tanesi

Yoksun dokunduğum bedenlerde
Yoksun yürüdüğüm caddelerde
Yoksun düşündüğüm sözlerde
Yoksun boşluktaki cehennemde