Güneş – Şehir Uyumaz

Zaten hep aynı hikaye aynı boş tatava
Bırakıp her şeyi gidesim var bi kasabaya
Sana söz vermiştim ama plan değişti
Beni bekleme yemeğe bi tabak eksilt

Bu gece (şehir) uyumaz
Ben de uyumam
Zaten artık imkansızsa
Ne önemi var
Elimde buz tuttu bu
Havada duman
Süzülürken ağzımdan sana elveda
(Kayarken asfalt altımdan sana elveda)

Bu şehir bile tutamadı bu kadar kin
Suratıma söyle gitsin kendine bi de benim gözlerimden bak ama bitti şimdi geçti devrin (geç git)
Hatırla sadece ikimizdik senden son derece çekinirdim
Kendimi tam bırakmışken senin kollarına şimdi ikimizi de yere serdin