Göksel – Lütufsuz Yaz

Kumların üstüne yayılmış
Lütufsuz yaz
Çevirdim yüzümü gelişine
Gülmüyorum hiç, sevinmiyorum

Balıklar ağlarda kurumuş
Huzursuz yaz
İçimde hırçın kuşlar
Susmuyorlar, susmuyorlar

Özlüyorum
Neyi kimi belli değil
Bekliyorum
Kimi neyi belli değil

Gözümün ucunda bir kayık
Sallandıkça kazıyor dibimi
Ölmeden bir yaz daha
Kesmeliyim tam şurada ipimi

Toprağın yüzü buruşmuş
Huzursuz yaz
Kurutup ruhumun terini
Sevinemiyorum hiç, gülmüyorum