Doğan Duru – Mavra

Bu süslü dünyanın mavrası
Aşk diye kandığımız palavralar
İnsanın kendiyle kavgası
Başkasında aradığımız mutluluklar

Bahar gibi başlıyor
Sonra buz gibi karanlık (gölgesi)

İçtiğim her zehirde
Öldüğüm her seferde
Doğduğum her bedende
Aslında sen varsın

Bu puslu dünyanın kendisi
Kapanmayan kumpanya perdesi
Esir almış bizi ruhun efendisi
Aşk dünyanın en masum hilesi