Canbay & Wolker – Ne İş Hayrola (Dönence)

Ne iş hayrola? Kalem kâğıdım bi’ de karyolam
Tabii tuzunuz kuru, haziranım niye kar boran
Mahalleme ayıp oldu, birden ortadan kayboldu
Bi’ şey dedim hatırlar mısın, “Güneşi sevdik ama ay doğdu”

Dönemedim hâlâ evime
Yine düştük el âlem diline
Gemiyi terk eden olur
Herkes gitsin sen kal yerinde

Simsiyah gecenin koynundayım, yapayalnız
Uzaklarda bir yerlerde güneşler doğuyor

Ne güzel büyüyorduk di’ mi?
Dediler “Gerekiyor bütün acılara katlanmam”
Eşit değildi şartlar, artık beni sen gibiler anlar
Garip bakıyor insanalar, uzaktı vuslat, yakındı hicran
Dönüp arkama bakmam artık yalan sözlerine kanmam

Buluşuruz belki günün birinde
Gözlerim sokaklarda seni arıyor
Kalmışım tek başıma viran bu evde
Dön artık, dön eve, içim acıyor

Gün çoktan döndü buralarda
Ve ben simsiyah bir gecenin koynunda yapayalnız bekliyorum
Duyuyorum, görüyorum
Bir gün gelecek dönence, biliyorum