Can Bonomo – Sen Gül Diye

Mahşere döndü
Şuncacık ömrüm
Her gece söndüm
Sen gül diye

Ölüme sataştım
Cehenneme taştım
Yollara düştüm
Sen gül diye

Elle yarıştım
Dillere düştüm
Zorla dönüştüm
Sen gül diye

Günleri saydım
Ah gözün aydın
Hüzünlere doydum
Sen gül diye

Dağlar taşlar aşar gelirim
taşar bedenim denizlerden
yeter ki sen al beni karşına
Öylece gül diye
Deniz susar
Yalnız sen gül diye

Mezarımdan kalkar gelirim
Sönmez alevim yağmurlarla
Yeter ki sen ağla ağla bir damla
Gelirim sırf sen diye
Yalnız sen gül diye