Serseriydi ruhum iflah olmazdı
Severdim batışını çıkışını da hayatın
Düşler çarşısıydı ruhum
Korusa da melekler şeytana satardım
Yalnız bi’ kumarbaz belki biraz haylaz
Kaybeden kartları tekrardan karardım
Aldırmadan kimseye bazen
Onlar ilerlerken ben hep yalpalardım
Rüzgârı alıp ardıma denizlere sürdüğüm
Yarı yolda bıraksalar nefesimi tuttuğum (döktüğüm)
Bildiğin hiçbir koku kalmıyor yarınlara
Dümeni çoktan vermişler kağıttan kaptanlara
Şimdi biraz sessiz, belki biraz huysuz
Vazgeçmeden hala oyundan uzakta
Karışmadan insana yalnız
Biliyorum kalkılmaz bu masadan kavgasız
0 Yorum