Bitmiyor aklımın kalbe sorgusu
Yüreğimi parça parça bölme yâr susup
Kendime kurduğum kahpe bir pusu;
Sevdiğimin yüreğinde ölme arzusu
Aç kalbine yem olmuşum,
Sen sevmeyi kusur bilen!
Azrail’e sarılmışım ben bilmeyip Hızır diye
Gidiyor eyvah! Tutamadım, ah!
Tutamam onu; yollar edepsiz
İşittiğin ah gider zoruna; dokunma bana
Kaldım nefessiz, beni yaşatan sözler senetti; ne acı yalan!
Şimdi yeniden doğmam için ölmem gerekli, di’ mi?
0 Yorum