Gezerdim dostlarımla Taksim’de bir serseriyim
Ben on yıl öncesindeki İstiklal Caddesi’yim
Sokakta kaybolmuş tüm insanların adresiyim
O mutsuz çocukların kırık dolu karnesiyim
B*k ettik sadece bir şehri değil bir şaheseri
Yok eski tadı hiçbir şeyin bugün hayli sefil
Hepimiz bu toprakların gelecek varisiyiz
Bir türlü bitmeyecek borçlarının vadesiyiz
Bu filmin en dramatik acıklı sahnesiyim
Belki arka sokakların yasaklı maddesiyim
Pisliğin içinde yaşarım şehir faresiyim
Gözleri dolduran o şarkıların namesiyim
Bir türlü çözemedik niye bilmem hadiseyi
Düşünce suçu mu işlemiş şiir kafiyesi
Ölen özgürlüğün mezar başında taziyesi
Yaşlı bir dedenin torunlarına tavsiyesi
Yüzünde korkunun üzücü bir ifadesiyim
Tarih yazan o komutanların iradesiyim
Yolları gözleyen anaların bir tanesiyim
Evine dönmeyen askerlerin hikayesiyim
Savaştan kurtulmuş gururlu halkın gazisiyim
İsterdi huzurlu olsun gelecek çağ, nesil
Uyanman gerek artık bu onun işareti
Gençlere ışık tutar Gençliğin Hitabesi
Bu şehir benim düştüğüm delik
Çıkamam ki benimsedim
Özlesem de güneyleri
Ruhum Taksim’de bir serseri
Senden olmayanı görmüyorsun
Değişik kafaları sevmiyorsun
Ne çok hayatı da perişan ettin
Bir nesil kayıp hiç bilmiyorsun
Huzurumuza dikili gözler
İnsan hep eskiyi mi özler?
İçime atsam içim patlar
Betona tapıyor bu putperestler
Nereye gidiyor bu kaçan hevesler
Sanki boşa alınan nefesler
Birileri ise hep kaçarlar
Diğerleri de hep birini bekler
0 Yorum