Işıklar sönünce, bir tek sen yanımda
Karanlık seninle son bulur kaybolur uzaklara
Her yolun sonunda tuzaklara
Bitmeyen sonsuz buhranlara
Gelemem ben
Düşemem ben
Kendime bunu hiç yapamam ben
Hayır gelemem ben
Hayır gelemem ben zaten yorgunum bir de bitiyorken sana
Hayır gelemem ben nasıl olabiliyor çıldırıyorum ben sana
Hayır gelemem ben çünkü biliyorum deliriyorum ben sana ya
Hayır gelemem ben
Bütün o kırıkları
Taktım yerine kendime kendime baktım
Yine de oturmadı
Tırlattım bu kafayı sırıtmadı
Düşünmek gerekir o andan itibaren
Hislerim karşılar bütün ücreti mütemadiyen
0 Yorum