Cem Adrian & Derya Bedavacı – Viran
Artık sessizce damlayan o gözyaşımda sen Yaprak yaprak dökülende dallarımda sen Geçtiğim yol, İçtiğim su, düştüğüm yer hepsi ...
Artık sessizce damlayan o gözyaşımda sen Yaprak yaprak dökülende dallarımda sen Geçtiğim yol, İçtiğim su, düştüğüm yer hepsi ...
Karşımda yüzü aynı, kalbi başka Artık değil sevdalı, derdi başka Aynı sudan içerdik, şimdi başka Bunu göreceğime ölsem keşke ...
Aşkım, aşkına muhtacım dedin Sevdim, seviyorum seni çok dedin Sensiz yaşayamam gülüm kal dedin Senden gönlünü istedim vermedi...
Bir daha baştan başlamaya hevesim bile yokken Kendimi boşluğa fırlatarak inanılmazı başarıyorum Belki de kendimi boş yere hiç...
Sen onunla kal Ben yaşarım Günahlarımızla bir gün barışırım Onu benden çok sev Ben alışırım Belki bir anı olup sana karışırım...
Kuralım gökyüzüne ateşten salıncak Bir kere gül yüzüme hislerim alınacak Ne kadar güzelsin bana kalınca Lütfen sil gözyaşları...
Ben seni değil sen beni bekle desem inanma Ölmeye artık niyetim yok çek git dünyamdan Kalmadı bana hiçbir gerçek Ellerimde ne...
Keşke gelmeseydim yalan dünyaya Bu bitmeyen dertlerinden usandım Meyil verdim bir vefasız Leyla’ya Mecnun olup çöllerin...
Sevemem artık değil elimde elleri Bi başkası sarmış ben kokmuyo teni Yarası kalmış kalbin yanası kalmamış Kırdım şerefine kal...
Şimdiki aklım olsaydı o yüzünde hiç bakmazdım Senin gibi bir güzele gece gündüz ah lanmazdım Saçlarımı yola yola yollarda yar...
Işıklar sönük, nefes nefese Çıktım avluya Kaç gece geçti karabasanlar Dost oldu bana Yakamoz, sarı yaz Döküldüm tane tane Kır...
Gurbetteyiz gurbette Kaderimiz elbette Gözümüz kulağımız Vallahi memlekette Bana bir şeyler oldu Ölecek miyim bilmem Bir daha...