Cem Adrian – Kim Daha Çok Seviyor
Kim her sabah bir karanfil Koyar gider baş ucuna Kim okşar gözlerini Sana her bakışında Kim tapar giyindiğin Bir sıradan kaza...
Kim her sabah bir karanfil Koyar gider baş ucuna Kim okşar gözlerini Sana her bakışında Kim tapar giyindiğin Bir sıradan kaza...
Şifa istemem balından Bırak beni bu halımdan Razıyım açan gülünden Yeter dikenin batmasın Gece gündüz o hizmetin Şefaatin, ke...
Mevlam gül diyerek iki göz vermiş Bilmem ağlasam mı, ağlamasam mı? Dura dura bir sel oldum erenler Bilmem çağlasam mı, çağlam...
Karşılıksız gülümsemelerin cehennemine Sevgisiz kalmaların, hakkın olmayanı almaların dünyasına Düştüm İçimde birkaç anı kald...
Ben bal arısı gibiydim Senden önce Bak pervanelere döndüm Seni görünce Yana yana kül olsam her an Yine de senden ayrılamam Yo...
Korkuları yendim, bütün sebepleri sendin Yüreğim zengin, kalamam, yolcuyum özgürlük Tek bir ışık kaldı fakat onu bile söndürd...
Kıvılcım barutla buluşunca Ellerin elimde tutuşunca Bir yangın kalbimde Açarken ateşten gül gibi Aşk ansızın zamandan vurulun...
Sevdim… Sevdikçe acıyan Acıdıkça dağılan Dağıldıkça kaybolan Ben… Düştüm… Düştükçe kırılan Kırıldıkça çoğal...
Kurumuş çiçekleri sulayan biri var Hala… Hala… Yıkanmış sokaklarda ayak izleri arıyor Hala… Hala… Yan...
Rüzgar eserken saçlarında her düşen yağmur damlasında kaybolduğun o sonsuz rüyada yanmış bir şehrin ortasında bilmiyorsun gör...
İçimde bir şey kanıyor keskin bir vedanın yarası sızlıyor yüzümde bir şey soluyor aynı değil umudun rengi kayboluyor Kalbimde...
Ölümle yaşam arası incecik bir çizgi var Kuramadı henüz kimse hiç bir bağ Kalabalık yine her yer izdiham Duygularımı resmen i...