Bir kitap gibiyim kapağı eskimiş
her satırında başka bir ben gizlenmiş
bazı cümleleri ben yazmadım ama altını ben çizmişim
kelimeler ağır bi kısmı yarım
kimse görmez ama taşır omzum ah
gecenin içinden geçtim dua diye
sabah olunca sustu odam
yarını beklemek bi umut
ya da bugünü yakmak mı cesaret?
ben ikisini de denedim birinde yandım
birinde sabrettim
her sayfa bir yara izi
her cümle içimde sızı
ruhumla baş başayım
altı çizili bi yalnızlık gibiyim
biraz uykusuzum, geceden kalmayım
yavaş akar zaman içimde tsunami
kelimeler giyinmiş gri tonlarıyla
sesim yankılanır Lofi dalgalarında
her mısra bir nefes
her durak bir nefret
bir satırımda dur ve üstünü çıkar
bu senaryo tanıdık sen üstümü çıkar
nasıl oldu beni sana çektin bir anda?
yara oldu gördüğümde tanıyamamak seni 🙁
0 Yorum