Eskiden bu ormanda sadece bi’ avdım
Yirmi bir gün intikamı saydım, saydım
Nas dedi “Dünya senin” ben de kandım
Saftım, düştüm, kalktım, koştum, aldım
Kapışmak isteyenlere sor bak
Ben her şeyi yaktım
Peki, şimdi söyle: Sen ne kadar açsın?
Caddelere in
Seni sen yapan o motto sadece benim
Gece gündüz hedefimle
İstemedi kimse
Benim gibi al tekrara bu b*ku, milyon kere dinle
Kimisi bi’ şarkıyla yüz milyon dinlenir madem
yüz milyon şarkı yaparım, sen bi’ kere dinle
İnanmıştım zamanla anlaşılır diye tutkum
Sen inatla sorguladın s*kik düzeninle
Açtım, açtım, açtım
Durmadan savaştım
Tükenmedi aşkım
Sen engel oldun, ben de kanatlanıp seni aştım
Tüm hayatım Hip Hop’ken sen mi Hiphoplife’tın?
Bunca emek sonu payım asla idam olmaz
Kaderimde vardı sokaklara ilham olmak
Cezam elektrikli sandalye olsun çünkü Death Row
Hakkım inan, bu da bana koymaz
Öldü peder otobüs duraklarında
Çıktı adım zengin p*çe, yok ya!
Bi’ yıl rap’ten uzak kalıp aileni topla
Geçsin önüne yapılmış onca ezik kopya
Şimdi hepsi morgta
Büyümüşken bokla
Yargılandım, üzgünüm sen değil asıl fanlarının alakası olmamış Hip Hop’la
Uykusuz geçen onca gece haram oldu çünkü bu ülkede bu mesele sadece ütopya
Rap, teknik olarak, listelere aldığınız Kerimcan, Elanur
“Yapma” demedim, sorun o değil
Ghostwriter’ına gerekli birazcık tevazu
Bu da böyle headshot, hayatına renk kat
Önce kitle oluştur, sonra onlara rap yap
Uçtuğunda dinlenmelerin o saçma geçmişini unutup
sıfırdan başarmış gibi rapçilere nispet yap
Lütfen üstü kalsın
Çünkü sabredip efendiliğimi yaptım (Ya)
Koşarken arkana bak çünkü yalnız avsın (Avsın)
Korkuyla sor bana “Sen ne kadar açsın?”
0 Yorum