Zeynep Er – Yak
Yak kalbimi kül etme hepsini yak Hayallerimi yerlere fırlat Sonunu bile bile yürüyorum ah Bu gönül hep senden uzak Koşa koşa ...
Yak kalbimi kül etme hepsini yak Hayallerimi yerlere fırlat Sonunu bile bile yürüyorum ah Bu gönül hep senden uzak Koşa koşa ...
Seninle yürüdük inan ölümüne Gerek kalmadı kimselere Yakardım bu şehri bi’ gülüşüne Demir atmışız iskeleye Anladım aşk ...
Hep başa geri dönüyorsan Nafile beni soruyorsan Sorma, kendini boşa yorma Bak sana kapalı bu yollar Sanma hep iyi bir son var...
Anlatması zor anlaması da Kaçması zor kapatması da Dağıtması zor toplaması da Tutması zor bırakması da Kalbini Akıl işi değil...
Sensizlik Yarim Yordu Bu Bedenimi Sen Gittikten Sonra Gülmedim Eskisi Gibi Nereden Nasıl Başlasam Anlatmam Pek Kolay Olmayaca...
Vurur kıyıya nefesim Tükendi kesildi sesim Kaçıncı viran oluyor Kaçıncı yiten hevesim Kaçıncı umut bu solan Hani ya bu sondu ...
Zaman zaman zaman Acımasız zaman Sönen her ateşle Yüzleşir duman Gidenin gururu, kalanın yarası Hasretin rüzgarı her gece yar...
Çok özledim inan Dedim bu kez tamam Bu kez değil yalan demiştim Çok yanıldım Yine benim hatam Eh olur yine tamam Nasıl yarım ...
Kayboldum ben bugün yine eskide Geçmiş güzel hatırlanır nedense İllüzyonlar umurumda değil rüyalarım döndü kabusa Düşmüş gibi...
Dostum işimize kaç para saydın? Sana kalmadı saygım Burnuna kötü kokular gelecek tabi Her b*ku koklamasaydın Bura ajitasyonla...
Yine Bebek’te trafik aksak Ben Ay’ın yüzeyinde yürüyorum like Mike Atın ölümü arpada diye batsak Öderim Bizimkile...
Tozlu hayatımın pas tutmuş duyguları Ayaklanıp sana doğru yol aldı Kırılmış, un ufak olmuş o sevinçlerim Rafa kalkmış umutlar...