Mabel Matiz – Veda Ettim Geçmişe
Veda ettim geçmişe kalmadı bi endişe çare yok bitmişe olmuşa kendime bi yol vardı ve yürüdüm kendimce koştum çok bazen bindim...
Veda ettim geçmişe kalmadı bi endişe çare yok bitmişe olmuşa kendime bi yol vardı ve yürüdüm kendimce koştum çok bazen bindim...
Söyleniyorum söyleniyorum öğrenemiyorum o gözlerin bana iki satır yara okudum ölüyorum vardığı kere dön aynı yere kalbin menz...
Vapurlarda görülecek en yalnız insanları dinliyorum şarkılarda çıldırır gibi yanarken kendimin en içlerinde ateş arar yirmili...
Yine sabahın körü göremeden önü aldım düldülü de vurdum yollara dara düşmeden düze çıkmıyor mu gönül bardağım da doludur ama ...
Sana derdimi dileyince Sarsan beni şefkatle Bir yere kapansak senle Kalsak birbirimize Gel, gel canım Gel, gel gülüm Sen bana...
Haddini bilmeyen Sabrımı sınayan Birisi var Bağrımı yakan Bardağı taşıran Sözleri var Yasak elmadan bir dilimsin Zehrin yayıl...
Dur dur dur Şaka yaptım dur Zaten ne kadar uğraşsam da Bela beni bulur Her bi yolu denedim En son yine delirdim Ya sabah 7 al...
Dertlerim sarmış beni Simsiyah bir tül gibi Gel bir bak şu halime Sanki solmuş gül gibi Yaşanan anılarım dün gibi Söndürme bu...
Ziyan olduk, eyvahlar olsun! Kalbimize ah’lar dolmasın Göz altlarım yaştan komalık İnsaf etsin, baştan savmasın Gelsin kavuşa...
Gittiğinde kendimle kaldım Çok düşündüm bir karar aldım Vazgeçilmezsin seni sandım Ve ben de hayallere daldım Seninle yürüyem...
Dedim bitmez ayrılıklar Tutunmak zor, gitmek kolay Defalarca, yıllarca boşuna Kıra döke… Yan yan derdine Ne senin elind...
Yok mu bana sözü yok mu oo yok mu hele kaşı gözü yok mu Geriye ne kaldı bize geriye ne kaldı yok bilen İkimiz de yandık hani ...