Sen duvarımdan atla
Çamuruma bas, yüreğinde yas
Gözünde inatla
Hüznünü as, üzüntünü üstünden çıkart ve katla
Bi’ maske seç, karşıma geç, hançerini sapla
Bana ölümü ispatla
Cinayet, fırtına, kasırga, şehir
Kahırlar, ağıtlar yenik
Biliyorum, içinden bağırmak gelir
Dikkat et
Kalbini açarsan insanlar ayıplar seni
Güzelim,
Savaşman gerek kayıplar verip
Güçlendir zırhını, anıtlar devir
Ruhun akrepten olursa acıtmaz zehir
Dostlarım beni unutursa hatırlat beni
İnsanlar çıkarcıdır ne verirlerse misliyle alırlar geri
Bu böyledir başından beri
Yine de gülmeyi dene sen,
En kötü bu da geçti başından deriz
Islanmayı göze almadan aşılmaz deniz
Yar, bir gün elbet eritir zincirleri isyan
Karları Nisan
Sağ kalır insan
Bir gün olur ah, boğar çiçeklere bağları isyan
Dağları nisan
Sağ kalır
Ya bir gün dünya gülmeye falan başlar, ya şarkını çalar sazlar
Ya ısıtır yanan şamdan, ya aydınlatır daha fazla
Savaşmışsın sanatkârca, ama dinmemiş yağan karlar
Alacaklısın sahardan yar, umut oldukça baharlar var
Yorgunsun dalaşmaktan ömürle, yazmışsın paragraflar
Şark yerinde alafranga, boş işler, güçler, salak saçma,
Gün gelir taşar bardak, sen kurşun biriktir tabancanda
Korku, hüsran, yalan, kavga, olsun dünyan paramparça
0 Yorum