Yüksel Baltacı – Syndrofos

Ξέφυγα απ’ το σπίτι μου, χαμένο πουλί,
πέταξα στ’ αχνά βουνά κι δρόμο μου
Δεν γέλασα ποτέ, μονάχα κλαίω στη γη,
κι η μοίρα μου δεμένη σαν βαριά πληγή.

Ben ayrildum yuvamdan, garip bir kuşum
Uçtum dağlar ardina kayıp ettum yolumi
Gülmedum hep ağlarum belali başum
Çaresuzum kaderum bu bağlar kolumi

Aaaahhhhhh bul beni al beni sar beni senun olayim
Aaaahhhhhh Βρες με, πάρε με, αγκάλιασέ με, θα γίνω δικός σου

Dağuna duman olurum
Derdune derman olurum
Aç bana yar gönluni sevdalin olayim
Yoldaş olurum yoluna
çiçek açarum daluna
Sakla beni koynuna
Ben senun olayım

Στα σύννεφά σου χάνομαι, στον πόνο σου ανάσα γίνομαι.
Άνοιξε μου την καρδιά, να γίνω φως.
Στον δρόμο σου θα στέκομαι, λουλούδι π’ ανθίζει δίπλα σου.
Πάρε με στην αγκαλιά σου, θα είμαι δικός σου
Πάρε με μες την αγκαλιά — δικός σου εγώ.

Kséfiga ap to spíti mu, haméno pulí,pétaksa st’ ahná vuná ki drómo mu
Den yélasa poté, monáha kléo sti yi,ki i míra mu theméni san variá pliyí.

Sta sínefá su hánome, ston póno su anása yínome.
Ánikse mu tin kardiá, na yíno fos.
Ston drómo su tha stékomai, lulúdi p’ anthízi dípla su.
Páre me stin angalyá su, tha íme dikós su

Söz & Müzik: Yüksel Baltacı