Zakkum – Mıh Gibi

Mıh gibi ezberimde
Nefesin, dudakların
Sesinden bile tanıdığım
Ürkek ayak parmakların

Tam şurada etimde
İçimde bilediğin bıçakların
Göğsümde kimliksiz gezer
Günahların

Yıllardan iki bin bilmem kaçmış
Ya Ocak’mış Ya Şubat’mış
Günü gelip unutulacakmış
Zaman aç karnına yutulan bir ilaçmış

Kim kime neyi bırakıp kaçmış
Kapılar yüzlere çarpmış
Günü gelip unutulacakmış
Bir parçamız öyle eksik kalmış

Zırh gibi her yerimde
Dövme yaptım sızan kanı
Gözümden bile sakınırım
Yaralarımı hiç aldatmadım