Bela bu renk, enerjiler siyah
Ve beyaz tenim, toz olmamak ziyan
Seversin hep durumlar aksi olsa bile
Hâlâ yaşarsın artçı, ya
Kesit gibi hayat, yasaklanan
Ve sen özlenen bi’ şarkı gibi yalan
Hesaplanan zamanda vardın anlam
Her sabah yirmi beş zampadan
Tek çıktım onca dik rampadan
“Dur” diyene yağmaya devam
Şehrin sokakları komple ıslanmadan
İstanbul, kaderinle yalpalan
Büyümek imkânsız yıpranmadan
Fransız yokuşlarında hot zaman
Adrenalin yoksa güne başlamam
Hiçbi’ sorun yoktu farkı anlayana kadar sen
Geldiğim yerlerden hiç dert taşımam üstümde ben
Dik yokuşlar, konutlar; yoruldum daha çocukken
Depresif bi’ hava var, ben siz gibi eğlenemem
Ancak, arkadaşım gibi arkanı kolladım
Yazdığımı bozmadım, seninle son anım
Yalnız bi’ roket gibi, dünyadan
Fırlattın Neptün’e, ah
0 Yorum