Özgün – İmtiyaz

Susmuyorum tutamıyorum
İki cihana sığamıyorum
Ezberi bozdum aşka güvenmiyorum
Ki bunu sana borçluyum

Ne duruyorsun bana kalan sağları da yıksana
Bir nefret duyarsam değer belki başın arşa

Sanıyorsun hala sayfan bembeyaz
Yeter artık sıkıldım çok geldi sana bu imtiyaz

Sen şimdi otur bir düşün bari
Yaksan da cürmün kadar yani
Kalbim elinde oyuncak gibi
Canıma yetti be

Bak çok yakaladım yalanını
Bir bırakamadın falanını filanını
Ruh halim berbat bir zalimin elinde