Unuttum
içime büyük gurur
saplanmıştı birebir
yalnızlıktan korkmuştum
ağlıyodum sinirden ve uyumuştum direnip
bi haftadır iş için çekincektim fotoğraf
gittim fotoğrafçıya otur dedi gülümse
gülümseyemem dedim bu benim için zor
fazla değil 3 saniye vesikaya yeterli
her yanı mahvettim
geceyi dar ettim kendime
zindan ettim
desinler lanetli bu çocuk
sabretti her şeyden vazgeçti
ben gözlerim yolunu
sen orda dur yorulma
belirlerim sonumu
ölümdür yakınımda
bu dostluğa aç şişe
paragraflar yetişmez
ellerimde bak çiçek
senin için getirdim
dikeni yok hiçbirinin
batamaz ellerine
sarı papatyalar
dillerine pelesenk
bilemedim ne desem
cevapsız bi endişe
uyanmak istemiyodum artık
her yanı pis geliyodu
istanbul’u duymak istemiyordum artık
aşkı başlatandı martı
ne ara geçti geldi mart ayı
her şeyi planladım ve planda ben yoktum artık
0 Yorum