Sahil kenarına gidip oturduk
Gözündeki güneşin batışına tutuldum
Bana ne zaman baksan yansır yüzüme
Kuzey ışıkları
Canını yaktım herkesin sen hariç
Korktum hep bağlanmadım hiç
Sevdim uzaktan bile çok seni
Gittin de ne oldu
Her kış yapraklar ağlar
Giyinsem de ellerim donar
Birlikte büyüdük biz o çiçekler
Sendeydi soldu
Yaşadığım en güzel masaldın
Sen içimdeki ince bir dumandın
Yanan ateşlere kendim atladım
Yaktın kül oldum
Olsun
Milyon milyon milyon borcum
Her şeyi boşver, seni bana borç ver
Uçtum uçtum kalbine kondum
Hapsoldum sana dengemi bozdun
Geç olmadan gel
Gel ve elini bana ver
Yaşarım senle dünyanın ucunda
Kopuk herkesten
Geride kalsın her şey
Bir sen ol bana yeter
Gidemedim aynı yerlere sen yokken
Hayallerim yok gibi geliyor bana boş
Ait değilim hiçbir yere, her şey anlamsız
Anahtarım yok, sende kilitliyim koş
Gel aç kafesimi bak güneşsiz kaldım
Herkes kendi halinde ve memnun
Kimi de mutsuz solgun
Milyon dolarım olmasın hiç boş ver
Seni bana borç ver
Yetmez, seninle 5 ömür geçirsem
Hiçbir şeye yetmez
Milyon dolarım olmasın hiç boşver
Seni bana borç ver
0 Yorum