Bozuldu planlar
Vedaları beceremem anla
Kapalı telefon melefon
Dağıtırım kafamı, basarım otobanda
Yine yol beni bul, arabanın bagajına doldur eşyaları
Hayatımda hiçbir yere zamanında varamadım ama sana geç kalmadım hiç
Söylersin istediğini, sana küsmem bile
Taşlı ve çakıllı yollarım hep
Herkese nefret, sana merhamet
Bu da kader hep
Kafanla beraber ilerde bi’ yerde kendini bulursun elbet bi’ gün
Sessizliktir dünya dilim
Söylemediğim küfürler gibi
Dolaplar ve çekmeceler dolu
Kalbim boş bir dehliz gibi
Yaptım kendimi manyak gibi
Bunu bünyem kabul edemedi pek
Kapıyı gösterdim her gelene
Burdan gittiğinden beri
Dünya ayaklarımın altındaydı bebek, sen yanımdaydın hep
Düşündüm oturup kaldırıma
Dediler bana “Noldu sana?”
Dedim her şeyim on numara
Sen sevda yollarına
Kurşunlar kaldı bana
Ama sevdim yalnızlığı
Alıştım artık buna
Alıştım artık buna
Plastik hediyeler ve promosyon aşklar
İstedim bu sessizliği bozmak
İstedim bağırmak bi’ kere
Ellerim hala yorgun
Mümkün değil gitmek bi’ yere
Bu bağlar zor bulunur, kolay kaybedilir
Bilirim dert değil, anladım her şeyi
Çok geç, çok sevmek kaybolmak değil
Beni durduran insanlar değil
İnsanların akılları yok ki
Nasıl devam edebilirim bilmem
Hissederken her gün b*k gibi
Bende de var büyük problem
Çaresi yok bazı şeylerin
Arkamda bi’ manzara varken
Ben yıktım kumdan evleri
Silinir telefondan fotoğrafların da
Silinmez aklımdan bak, yalnız kalmaktan
Düşünmekten, yorulmaktan
Gözler tavanı delerken bazen kaldım soruların arasında
Sana son kez dokunmak mı zor, bi’ ömür kalmak mı yanında?
0 Yorum