Bir Küçük Kız Çocuğu
Ağlıyor İçimde
Yüzü Elleri
Toz Toprak İçinde
Minik Omuzlarına Yıkılan
Duvarlar Sağır Sesine
Yüzleşip Hayatla Büyüdü
Doyamadan Annesine
Ağlama Küçüğüm
Hayat Bu Öğreniyorsun
Misafir Bu Acılar
Düşe Kalka Yürüyorsun
Bir Gün Çok Sevince
Yaraların Olacak
İşte O Zaman Anlıyor
Zamanla Büyüyorsun
Tut ki Parmağımın Ucundan
Sımsıkı Sakın Bırakma
Elif Gibi Dimdik Dur
Yıkılma Arkana Bakma
Silinmez İzleri Ruhundan
Acıdan Miras Onlar
Seyredip İzmir’i Kordon’dan
Susar Tüm Zamanlar
Tas Taş Üstünde Kalmadı
Üzerimize Yıkıldı İzmir
Kalkarız da Altından
Acılarımız Hayallerimiz Bir
0 Yorum