Burcu Demirtaş – Bahçelerim

Gün doğuyor senden uzaklara
Alıyor başımı sürgünlerim
Yüzümü göndüm bu sabah eski günlere
Yarından haber yok
Kim duyacak lal olmuş dilim
Acımı gömdüm buzuna çözülmez ki

Seni düşünmediğim bir an olmadı
Tükendi ruhum bende kalmadı
Söyle sen nasıl başardın teslim olmayı?

Avucumda son baharı aşkın
Uçuşur yaprakları dudağımda
Bir gül diye bahçelerimden cennet topladım sana