Serf – Meçhul

Zamansız en derindeyim
Tükenmiş ürkek bekleyiş
Betimde ve benzimde

Görünmez artık gökyüzü
Ağaç düştü; toprak yuttu
Kederinden, hüznünden

Sevdikleri harcanınca
Katilleri kaybolunca
Fark et bizi ey kibir!
Bulasın bizi orada.

Sebepsiz savruldum durdum
Tabutunda acı bir buğu
Ölen ben, meçhul sen.