Bugün benim yollarım olmak yerine
Bir merhaba çok gibi bak yüzüme
Özgürlüğü anlat suskun sesime
Darılır mı hatıran kırılmışlığın gölgesine
Ah bırakır kalbin aşkın azalmaz cilvesini
Bilirim gitmesini ama nasıl yaşarım ölmesini
Nasıl yaşarım yüreğimde onun ölmesini
Özgürken sen
Süzülür kalbinden bu sokaklara yangınlar
Yanar yanar yanar alevin ve ben ben ben doğarım
Yıkarım bir duvar her gün hayatım toz duman
Çok yaşayıp az görmek sanırım korkudan
Onur söyle ne kadar öldün ne der bu yolcular
Çok dayak yedim dövdüm anlattım aldılar beni
Oldular yanımda hepsi bir nefes kanımda
Tuttular dalımdan köküm sağlam kırılmam
Asla karaterime ettim de masraf
Sen gelince aklıma tüm ritimler aksar
Bak bir yol buldum böyle sade anlatmak
Ama sense konu geliyor alk*lle abartmak
Sordum sordum cevap bekledikçe oldu metastaz
Sonra anladım ş*rapsın iskelette bir tasta
Dedim ki geçer layn elbet atılır o tasma
Erkek egemenliği yıkılmadıkça erkeklik taslar
Çıkar kaos tüm gücünle yaşat kaosta
Ceza’dan beridir her aşka kalbim reosta
Bak geçer geçer geçer sen iste geçer
Bu yollar olmazı seçer seçer seçer
Amma sen değiştiğinde diner diner diner
Bu yağmurlar elbet diner
(Özgürken sen, özgürdüm ben)
(Eylül’ken sen, yağmurdum ben)
0 Yorum